การทำงานส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการร่วมกับหน่วยงานท้องถิ่น จังหวัดขอนแก่น
นายศักดิ์ศิลป์ สิงห์บุรมย์ กล่าวว่า ศูนย์พัฒนาสันติภาพคนพิการอีสาน เกิดขึ้นตอนที่ผมทำงานอยู่กรุงเทพฯ เปิดร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าซึ่งเป็นร้านเล็กๆ ใกล้ๆ มูลนิธิเพื่อเด็กพิการ ตอนนั้นบ้านหมดสัญญาเช่าจึงต้องย้ายกลับมาอยู่ขอนแก่น ขณะนั้นเป็นอาสาสมัครร่วมกิจกรรมบําบัดให้กับมูลนิธิฯ ทางมูลนิธิฯ บอกว่า ให้นำรถวีลแชร์ไปแจกให้คนพิการที่ขอนแก่น จำนวน 25 คัน เมื่อมาอยู่ขอนแก่นได้เปิดร้านค้าขายเครื่องใช้ไฟฟ้าเหมือนเดิม และได้นำรถวีลแชร์ไปแจกให้กับคนพิการที่ขาดแคลน สักพักมีปัญหาเข้ามามากมาย เช่น ปัญหาเรื่องสิทธิ การเข้าไม่ถึงสิทธิของคนพิการ สุดท้ายจึงตัดสินใจเปิดศูนย์ฯ ขึ้นเพื่อรองรับปัญหา และช่วยคนพิการเรื่องการพัฒนาคุณภาพชีวิต
ในช่วงแรกๆ หน่วยงานภาครัฐที่เข้ามาช่วยเรื่องเปิดศูนย์ ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหว้า ผู้ใหญ่ในกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ และเพื่อนนักดนตรีที่รู้จักกัน ทำให้เป็นที่รู้จัก หลังจากนั้นของบประมาณสนับสนุนกับกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ และกองทุนหลักประกันสุขภาพในระดับท้องถิ่นหรือพื้นที่ (กองทุนสุขภาพตำบล) ในการลงพื้นที่เยี่ยมบ้านคนพิการในชุมชน การฟื้นฟู การป้องกันและระบบที่เกี่ยวข้องกับหลักประกันสุขภาพ
การทำงานในช่วงแรก เน้นเรื่องการสร้างกลุ่มคนพิการ ลงพื้นที่เยี่ยมคนพิการในชุมชน อบรมให้ความรู้เรื่องสิทธิการเข้าถึงสิทธิ อาชีพ เป็นต้น และได้เขียนโครงการเสนอกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (หัวละบาท) เป็นโครงการลงพื้นที่เยี่ยมบ้านคนพิการในจังหวัดขอนแก่น 13 อำเภอ หลังจากนั้นเริ่มมีคนรู้จักมากขึ้น ได้มีบทบาทในสภาคนพิการทุกประเภทของจังหวัดได้ช่วยเรื่องคณะกรรมการ และเป็นตัวแทนเข้าไปขับเคลื่อนงานคนพิการทางด้านร่างกาย และศูนย์ฯ เปิดสอนเกี่ยวกับการฝึกทักษะของคนพิการในการใช้ชีวิต เช่น ทักษะการใช้อินเทอร์เน็ต ทักษะเกี่ยวกับโปรแกรมไมโครซอฟท์ออฟฟิศ การสื่อสารสังคม เช่น เฟสบุ๊ค จะมีน้องๆ พิการที่เป็นคณะทำงานเป็นพี่เลี้ยงแนะนําให้คนพิการมาฝึกทักษะที่ศูนย์ฯ ของเรา
ปัจจุบันการทำงานของศูนย์ฯ ยังคงยึดตัวคนพิการเป็นหลัก กลุ่มเป้าหมายคือ คนพิการที่มีความต้องการ เช่น ต้องการองค์ความรู้ที่เกี่ยวกับอินเตอร์เน็ต การสื่อสารสังคม การเตรียมความพร้อมในการทำงาน เช่น โปรแกรมไมโครซอฟท์ออฟฟิศ โปรแกรมตัดต่อภาพ โปรแกรมตัดต่อวิดีโอ เป็นต้น สร้างการยอมรับในชุมชนเพราะคนพิการสามารถออกมาทำงานมีรายได้ ส่งผลให้กับชุมชน และเรื่องการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวก การเข้าถึงสิทธิ การพิทักษ์สิทธิ สร้างแกนนำกลุ่มคนพิการกับเทศบาล ให้การอบรมเรื่องการขอทุนจากกองทุนหลักประกันสุขภาพในระดับท้องถิ่นหรือพื้นที่ (กองทุนสุขภาพตำบล) ซึ่งมีทุกท้องถิ่น อบรมเรื่องการฟื้นฟู การเข้าถึงสิทธิเรื่องสุขภาพ โดยใช้เงินของท้องถิ่นหรือพื้นที่นั้นๆ ให้คนพิการ
นายศักดิ์ศิลป์ สิงห์บุรมย์ ฝากทิ้งท้ายว่า “การพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการร่วมกับหน่วยงานในท้องถิ่น 1) การเข้าถึงสิทธิอย่างแท้จริง การจ้างงาน สิ่งอำนวยความสะดวกในชุมชนและพื้นที่สาธารณะ เช่น บางพื้นที่สร้างสกายวอล์ก แต่ไม่มีทางให้คนพิการ ทำได้แค่นั่งดูเวลาเขาเปิดต้องยกขึ้นไปสุดท้ายใช้ไม่ได้ก็เป็นสถานที่ที่พิการ องค์กรเรามุ่งเน้นควบคู่กับการพัฒนาคุณภาพชีวิต 2) สิ่งอํานวยความสะดวก 3) กายอุปกรณ์ 4) การพัฒนาอาชีพของคนพิการ และ 5) การรวมกลุ่มที่ชัดเจน คือ รวมกลุ่มได้แล้วเป็นกระบอกเสียงให้กับคนพิการและช่วยกันพัฒนาในพื้นที่ที่เขาอยู่”
ในช่วงแรกๆ หน่วยงานภาครัฐที่เข้ามาช่วยเรื่องเปิดศูนย์ ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหว้า ผู้ใหญ่ในกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ และเพื่อนนักดนตรีที่รู้จักกัน ทำให้เป็นที่รู้จัก หลังจากนั้นของบประมาณสนับสนุนกับกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ และกองทุนหลักประกันสุขภาพในระดับท้องถิ่นหรือพื้นที่ (กองทุนสุขภาพตำบล) ในการลงพื้นที่เยี่ยมบ้านคนพิการในชุมชน การฟื้นฟู การป้องกันและระบบที่เกี่ยวข้องกับหลักประกันสุขภาพ
การทำงานในช่วงแรก เน้นเรื่องการสร้างกลุ่มคนพิการ ลงพื้นที่เยี่ยมคนพิการในชุมชน อบรมให้ความรู้เรื่องสิทธิการเข้าถึงสิทธิ อาชีพ เป็นต้น และได้เขียนโครงการเสนอกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (หัวละบาท) เป็นโครงการลงพื้นที่เยี่ยมบ้านคนพิการในจังหวัดขอนแก่น 13 อำเภอ หลังจากนั้นเริ่มมีคนรู้จักมากขึ้น ได้มีบทบาทในสภาคนพิการทุกประเภทของจังหวัดได้ช่วยเรื่องคณะกรรมการ และเป็นตัวแทนเข้าไปขับเคลื่อนงานคนพิการทางด้านร่างกาย และศูนย์ฯ เปิดสอนเกี่ยวกับการฝึกทักษะของคนพิการในการใช้ชีวิต เช่น ทักษะการใช้อินเทอร์เน็ต ทักษะเกี่ยวกับโปรแกรมไมโครซอฟท์ออฟฟิศ การสื่อสารสังคม เช่น เฟสบุ๊ค จะมีน้องๆ พิการที่เป็นคณะทำงานเป็นพี่เลี้ยงแนะนําให้คนพิการมาฝึกทักษะที่ศูนย์ฯ ของเรา
ปัจจุบันการทำงานของศูนย์ฯ ยังคงยึดตัวคนพิการเป็นหลัก กลุ่มเป้าหมายคือ คนพิการที่มีความต้องการ เช่น ต้องการองค์ความรู้ที่เกี่ยวกับอินเตอร์เน็ต การสื่อสารสังคม การเตรียมความพร้อมในการทำงาน เช่น โปรแกรมไมโครซอฟท์ออฟฟิศ โปรแกรมตัดต่อภาพ โปรแกรมตัดต่อวิดีโอ เป็นต้น สร้างการยอมรับในชุมชนเพราะคนพิการสามารถออกมาทำงานมีรายได้ ส่งผลให้กับชุมชน และเรื่องการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวก การเข้าถึงสิทธิ การพิทักษ์สิทธิ สร้างแกนนำกลุ่มคนพิการกับเทศบาล ให้การอบรมเรื่องการขอทุนจากกองทุนหลักประกันสุขภาพในระดับท้องถิ่นหรือพื้นที่ (กองทุนสุขภาพตำบล) ซึ่งมีทุกท้องถิ่น อบรมเรื่องการฟื้นฟู การเข้าถึงสิทธิเรื่องสุขภาพ โดยใช้เงินของท้องถิ่นหรือพื้นที่นั้นๆ ให้คนพิการ
นายศักดิ์ศิลป์ สิงห์บุรมย์ ฝากทิ้งท้ายว่า “การพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการร่วมกับหน่วยงานในท้องถิ่น 1) การเข้าถึงสิทธิอย่างแท้จริง การจ้างงาน สิ่งอำนวยความสะดวกในชุมชนและพื้นที่สาธารณะ เช่น บางพื้นที่สร้างสกายวอล์ก แต่ไม่มีทางให้คนพิการ ทำได้แค่นั่งดูเวลาเขาเปิดต้องยกขึ้นไปสุดท้ายใช้ไม่ได้ก็เป็นสถานที่ที่พิการ องค์กรเรามุ่งเน้นควบคู่กับการพัฒนาคุณภาพชีวิต 2) สิ่งอํานวยความสะดวก 3) กายอุปกรณ์ 4) การพัฒนาอาชีพของคนพิการ และ 5) การรวมกลุ่มที่ชัดเจน คือ รวมกลุ่มได้แล้วเป็นกระบอกเสียงให้กับคนพิการและช่วยกันพัฒนาในพื้นที่ที่เขาอยู่”
